Fiscaliteit en besparingen, Opinie

Het wordt tijd dat een term als ‘groei’ ook écht iets betekent. Voor ons allemaal.

Lees deze opinie ook op knack.be

Het regent de laatste tijd aankondigingen over herstructureringen en collectieve ontslagen. En daarbij valt steeds weer op dat het neoliberale denken als een onontkoombare natuurwet wordt geponeerd. Snoeien om te bloeien, we kunnen er blijkbaar niet aan ontsnappen. Al geruime tijd worstelt politiek links met de vanzelfsprekendheid van dat denken. Niet alleen gaat ze er soms zelf in mee, de angst om in te gaan tegen een alomtegenwoordige doctrine werkt blijkbaar verlammend. Is er nog ruimte voor een andere kijk?

Continue reading

Fiscaliteit en besparingen, Kinderopvang

Leuven in de bres bij onbetaalde schoolfacturen

Lees deze opinie ook op dewereldmorgen.be

Omdat een stijgend aantal ouders de schoolfactuur niet meer kan betalen, moeten scholen steeds vaker een incassobureau inschakelen. Terwijl de bevoegde CD&V-ministers onverzettelijk besparingen doorvoeren, merkt de Vlaamse scholierenkoepel (VSK) op dat we ons misschien de vraag moeten stellen waarom zoveel gezinnen hun schoolrekeningen niet kunnen betalen. Een terechte opmerking, want de manier waarop de Vlaamse regering ouders, kinderen en scholen laat ploeteren is ongehoord. In Leuven koos de stad er zelfs voor om zelf in de bres te spingen om iedereen te ontlasten.

Continue reading

Fiscaliteit en besparingen, Opinie

Waarom blijven kotbazen buiten schot?

deredactie.be
17 november 2014

Waarin een studentenschepen zich afvraagt waarom de regering studeren duurder maakt en hiervoor verhuurders van koten niet om een faire bijdrage vraagt. “Als een overheid investeert in onderwijs, cultuur en een sociaal weefsel, bloeit ook de vastgoedmarkt. Meer zelfs: de vastgoedmarkt plukt de meest rijpe vruchten van dat beleid, terwijl zij nauwelijks voor de lasten moet instaan”.

Al een tijdje vraag ik mij af wat eigenlijk de ultieme doelstelling van het versneld wegwerken van onze zo verfoeide staatsschuld is. De huidige beleidsploeg werpt zich op als redder van wat ondertussen een ‘bodemloze put’ heet en verdedigt haar besparingswoede vanuit een apocalyptisch motief. Alles en iedereen zal eraan geloven als we nu niet keihard ingrijpen om die torenhoge staatsschuld weg te werken. Want de staatsfinanciën moeten op orde. Hoe? Door te besparen.

Dat dit besparingsbeleid een eenzijdige factuur is aan het adres van de gewone man, wordt brutaal geparkeerd. Wie twijfelt aan de huidige keuzes of vragen heeft bij de onrechtvaardige manier waarop de besparingsrondes worden doordrukt, krijgt de gekende propaganda naar het hoofd geslingerd: “er is geen alternatief” en “gratis bestaat niet”. Tegenstanders zijn naïef of jaloers. Of erger nog, ze moeten het etiket “socialist” verdragen. Allemaal goed en wel, maar waar is in al die heisa de beloofde en zo begeerde omwenteling gebleven?

verder lezen »

Fiscaliteit en besparingen, Opinie

Lokale besturen onder zware druk

deredactie.be
3 november 2014

Ook bij de steden en gemeenten is het alle hens aan dek, want ook zij worden zwaar getroffen door de besparingen die door de hogere niveaus opgelegd worden. Heel wat van de aangekondigde maatregelen hebben dan ook een directe impact op de lokale budgetten.

Dat de steden en gemeenten het al niet gemakkelijk hadden, is een understatement. Met thema’s als de financiering van de lokale ambtenarenpensioenen, de daling van de inkomsten uit energiedividenden en de kortere leningstermijnen, hadden de lokale besturen al de handen meer dan vol. Nu ook de nieuwe besparingsmaatregelen op lager niveau beginnen in te slaan als bommetjes, staan de lokale overheden met de handen in het haar.

De Vlaamse Vereniging voor Steden en Gemeenten (VVSG) is dan ook niet te spreken over de gebrekkige communicatie over de effecten van die aangekondigde besparingen op de gemeenten. Terecht, want een van de grote problemen is dat alles in flarden gecommuniceerd wordt, dat iedereen één voor één van zijn stoel geblazen wordt en dat de besparingen blind, onsamenhangend en vooral erg onrechtvaardig zijn.

verder lezen »

Fiscaliteit en besparingen, Opinie

De solidariteit van SP.A of de liefdadigheidspolitiek van N-VA?

Knack
04/05/2014 om 08:47

Onze solidaire samenleving staat op de helling: langzaam en bijna ongemerkt wordt het systeem uitgehold. We staan er niet genoeg bij stil wat de sociale zekerheid ons elke dag weer biedt. Eigenlijk zouden we veel beter moeten uitleggen hoe dat werkt. Dat er geen ‘onzichtbare hand’ is die voor ons zorgt – in goede en kwade dagen – maar dat je echt wel een hoop belastinggeld nodig hebt om al die rekeningen te betalen. Die solidariteit moeten we dringend eerlijker en transparanter organiseren. De sociale samenleving is er immers niet alleen voor de armen of voor de rijken, maar voor iedereen. Wij willen geen liefdadigheid maar rechtvaardigheid.

Het was opvallend hoe N-VA zich de voorbije weken haastte om als ‘sociale’ partij uit de hoek te komen. De boodschap: naast de vermogende ondernemers, mogen ook de zwaksten in de maatschappij op steun rekenen. Een sociale samenleving betekent voor N-VA dus zoveel als een rondje liefdadigheid: voor de zwaksten zullen we wel iets organiseren zodat ze niet volledig aan hun lot over gelaten worden. Zo kiest de partij dus voor de 10 procent sterksten en de 10 procent zwaksten in onze samenleving. Iedereen die daartussen zit – de grote meerderheid van de werkende Vlamingen – moet het maar zelf zien te rooien.

verder lezen »

Fiscaliteit en besparingen, Opinie

Ofwel hebben de Vlamingen heel veel geld op zak, ofwel weten zij nauwelijks wat N-VA van plan is

Hoe verklaar je dat een ideologie die voluit de kaart trekt van de vermogende ondernemers ook heel wat anderen achter zich weet te scharen?

Dat de N-VA haar eerste successen boekte met een onverholen communautair en institutioneel verhaal, hield nog enigszins steek: koppel een term als ‘efficiëntie’ aan het zondebokprincipe en je komt een heel eind. De blijvende populariteit van die partij in de peilingen ligt veel minder voor de hand. Want hoe verklaar je dat een ideologie die voluit de kaart trekt van de vermogende ondernemers ook heel wat anderen achter zich weet te scharen?

Allicht sprong een deel van het kiespubliek op de N-VA-kar vanuit de idee dat alles wat Vlaanderen alleen doet, beter is en goedkoper uitvalt. En ook al heeft de N-VA na minstens tien jaar meeregeren in Vlaanderen bewezen dat dit credo niet meteen klopt, in de peilingen dendert de trein van ‘verandering’ gewoon door. Zozeer zelfs dat de partij het zich kan veroorloven een sociaaleconomisch plan voor te stellen dat de grote meerderheid van de Vlamingen niet ten goede komt. En wat blijkt? Diezelfde meerderheid lijkt daar niet om te malen.

verder lezen »